Jak wygląda matura z historii tańca? Najważniejsze informacje, terminy, wymagania.

Historia tańca to zupełnie nowy przedmiot na polskiej maturze — pierwszy egzamin odbędzie się dopiero w roku szkolnym 2026/2027 (dla absolwentów 4-letniego liceum ogólnokształcącego; dla technikum i branżowej szkoły II stopnia rok później, od 2027/2028). To przedmiot dodatkowy, zdawany wyłącznie na poziomie rozszerzonym i wyłącznie w części pisemnej — nie ma tu części ustnej. W tym artykule zbieramy wszystko, co Centralna Komisja Egzaminacyjna ustaliła w Informatorze o egzaminie maturalnym z historii tańca od roku szkolnego 2026/2027: jak wygląda egzamin (w tym jego zupełnie wyjątkowy format), jaki jest zakres materiału, jak liczone są punkty i dla kogo ten przedmiot może być dobrym wyborem.

Wyjątkowy format egzaminu — komputer, słuchawki i nagrania filmowe

To jest najważniejsza rzecz, jaką musisz wiedzieć o tym egzaminie, zanim zaczniesz się do niego przygotowywać — historia tańca ma format, jakiego nie ma żaden inny przedmiot maturalny. Zgodnie z opisem arkusza egzaminacyjnego w informatorze CKE:

„Zdający przez cały czas trwania egzaminu ma do dyspozycji autonomiczne stanowisko komputerowe i może korzystać wyłącznie z programów zapisanych na dysku twardym w celu dostępu do nagrań filmowych na nośniku otrzymanym z arkuszem egzaminacyjnym."

W praktyce oznacza to:

• Każdy zdający ma własne, autonomiczne stanowisko komputerowe — nie jest to komputer podłączony do internetu ani współdzielony z innymi zdającymi.
• Do arkusza dołączony jest nośnik z nagraniami filmowymi — płyta CD albo DVD.
• Nagrania odtwarza się z wykorzystaniem słuchawek i komputera.
• Kluczowa informacja dla strategii zdawania: zdający samodzielnie decyduje, kiedy podczas egzaminu odtworzyć dane nagranie oraz ile razy je obejrzeć — w całości lub tylko we fragmentach, w dowolnie wybranym przez siebie momencie w ciągu 180 minut trwania egzaminu.

To nie jest dodatek do egzaminu — to jego rdzeń. Zadania w arkuszu bazują m.in. na fotografiach, rysunkach, tekstach źródłowych, ale też właśnie na materiale filmowym: informator wprost zapowiada, że w teście znajdzie się co najmniej jedno zadanie wymagające opisu, analizy (lub analizy porównawczej) oraz interpretacji wybranej kompozycji choreograficznej przedstawionej w nagraniu filmowym. Warto więc traktować obejrzenie nagrania nie jako formalność, tylko jako materiał do analizy — możesz wrócić do niego tyle razy, ile potrzebujesz, żeby wychwycić szczegóły techniki, kompozycji przestrzennej czy stylu.

Kiedy jest egzamin z historii tańca

Historia tańca obowiązuje:

• od roku szkolnego 2026/2027 — dla absolwentów 4-letniego liceum ogólnokształcącego,
• od roku szkolnego 2027/2028 — dla absolwentów technikum oraz branżowej szkoły II stopnia.

Dokładna data egzaminu w harmonogramie matury 2027 nie jest jeszcze opublikowana. Termin główny to 21 maja 2027 r. (piątek), godz. 14:00, a termin dodatkowy 16 czerwca 2027 r. (środa), godz. 14:00 — zgodnie z komunikatem dyrektora CKE z 20 sierpnia 2026 r. Dopóki CKE go nie opublikuje, nie da się podać konkretnego dnia egzaminu z historii tańca — nie zgadujemy tej daty.

To pierwszy rok, w którym ten egzamin się odbędzie, więc nie istnieje jeszcze żaden realny arkusz z poprzednich sesji — jedynym materiałem poglądowym są przykładowe zadania ilustracyjne zamieszczone w informatorze CKE.

Ile trwa egzamin

Egzamin maturalny z historii tańca trwa 180 minut (3 godziny). Czas ten może zostać wydłużony dla zdających ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (w tym niepełnosprawnych) oraz dla cudzoziemców — szczegóły określa odrębny, coroczny komunikat dyrektora CKE w sprawie dostosowań warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego.

Struktura arkusza i punktacja

Arkusz egzaminacyjny z historii tańca zawiera od 15 do 25 zadań — zamkniętych i otwartych, występujących pojedynczo albo w wiązkach zadań (od dwóch do czterech zadań połączonych wspólnym kontekstem: opisaną epoką, stylem lub kierunkiem, artystą, dziełem tanecznym, materiałem źródłowym itp.). Łączna liczba punktów do zdobycia wynosi 50.

Arkusz składa się z dwóch części:

Część I. Test sprawdza wiadomości i umiejętności z pięciu obszarów:

• chronologia dziejów tańca oraz znajomość epok, stylów i kierunków,
• dorobek artystyczny najwybitniejszych twórców i wykonawców dzieł tanecznych,
• terminologia taneczna oraz fakty z zakresu teorii, historii i estetyki tańca,
• opis i analiza dzieł tanecznych oraz formułowanie wypowiedzi o dziełach tanecznych,
• znajomość najważniejszych dzieł tanecznych.

Zadania obejmują epoki od prehistorii do XXI wieku i mogą wykorzystywać różnorodne materiały źródłowe: fotografie, rysunki, teksty źródłowe i nagrania filmowe. Wśród zadań zamkniętych znajdziesz m.in. zadania wyboru wielokrotnego, typu prawda–fałsz oraz na dobieranie. Wśród otwartych — zadania z luką (uzupełnienie zdania lub krótkiego tekstu), zadania krótkiej odpowiedzi oraz wypracowanie (rozszerzona odpowiedź).

Część II. Wypracowanie — w arkuszu podane są dwa tematy, z których wybierasz jeden. Temat może dotyczyć dorobku artystycznego wybranego przedstawiciela (lub przedstawicieli) kultury tanecznej i/lub wybranego dzieła tanecznego (lub dzieł). Praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Szczególny nacisk kładzie się na umiejętność opisu, analizy i interpretacji dzieł tanecznych (z uzasadnieniem własnego stanowiska) oraz na formułowanie logicznej wypowiedzi na temat dzieła, jego twórców i związków tańca z innymi dziedzinami sztuki, wydarzeniami historycznymi i społecznymi. Więcej o dokładnych zasadach punktowania wypracowania znajdziesz w artykule o punktacji.

Zakres materiału — na czym się skupić

Egzamin sprawdza wymagania z podstawy programowej kształcenia ogólnego (Rozporządzenie Ministra Edukacji z 28 czerwca 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla liceum, technikum oraz branżowej szkoły II stopnia, Dz.U. 2024 poz. 1019). Informator CKE precyzuje sześć obszarów tematycznych, z których zbudowane są zadania:

1. 1Poznanie tańca i widowiska tanecznego w ujęciu historycznym — od zarania dziejów przez starożytność, średniowiecze, renesans, barok, klasycyzm, wiek XIX, aż do współczesności; rozumienie przemian w tańcu i widowiskach tanecznych w kontekście uwarunkowań kulturowych, środowiskowych, epok, kierunków i stylów.
2. 2Dorobek artystyczny najwybitniejszych przedstawicieli kultury tanecznej — sylwetki i twórczość wybranych choreografów, tancerzy, a także teoretyków tańca i pedagogów.
3. 3Terminologia oraz fakty z zakresu teorii, historii i estetyki tańca — pojęcia i terminy umożliwiające rozumienie dzieł tanecznych w przekroju historycznym.
4. 4Opis i analiza dzieł tanecznych reprezentatywnych dla poszczególnych epok pod względem strukturalnym i estetycznym — z uwzględnieniem treści, techniki, stylu i kierunku tańca oraz ich interpretacji z uzasadnieniem własnego stanowiska.
5. 5Formułowanie logicznej wypowiedzi prezentującej opinię na temat dzieła tanecznego, jego twórców, kultury tanecznej oraz związków tańca z innymi dziedzinami sztuki, wydarzeniami historycznymi i społecznymi.
6. 6Znajomość konkretnych dzieł tanecznych — informator wskazuje szczegółowy kanon dzieł, których znajomość i umiejętność analizy środków artystycznych jest wymagana.

Z przykładowych zadań w informatorze wynika, jak konkretnie wygląda podział na epoki w wymaganiu I.1 (znajomość kultury tanecznej poszczególnych epok, form widowisk, stylów i kierunków tańca):

• prehistoria — geneza i istota tańca w społeczeństwach pierwotnych, z uwzględnieniem motywów jego powstania,
• starożytność — m.in. kultura taneczna i teatralna Rzymu,
• średniowiecze,
• renesans — m.in. początek widowisk baletowych w Europie, commedia dell'arte,
• barok — rozkwit baletu dworskiego i początki baletu teatralnego w Europie, profesjonalizacja edukacji tanecznej, widowiska baletowe w Polsce,
• klasycyzm — rozwój baletu teatralnego w Europie, nowe zasady estetyki baletu, reformatorzy, twórcy widowisk baletowych, zawodowi tancerze, balet w XVIII-wiecznej Polsce,
• wiek XIX — balet romantyczny i balet divertissement w Europie oraz w Warszawie,
• współczesność (XX i XXI wiek) — reforma baletu klasycznego, nowe formy i zasady technik tanecznych, związki tańca z innymi dziedzinami sztuki, taniec i balet w Polsce.

Wśród zagadnień pojawiających się w przykładowych zadaniach informatora znajdziesz m.in.: balet dworski (ballet de cour), suitę barokową i wchodzące w jej skład tańce (allemande, courante, sarabande, gigue), commedia dell'arte, menuet, notację taneczną (m.in. Raoul Feuillet, Rudolf Laban), balet romantyczny i balet divertissement, reformę Jeana-Georges'a Noverre'a (ballet d'action), a także zjawiska XX-wieczne, jak japoński kierunek buto (butoh). Informator zaznacza wprost: przykładowe zadania nie ilustrują wszystkich wymagań z podstawy programowej — pełne przygotowanie do egzaminu wymaga zrealizowania całego zakresu wymagań ogólnych i szczegółowych, nie tylko przykładów z informatora.

Dla kogo jest ten przedmiot

Historia tańca to przedmiot dodatkowy — wybiera się go z własnej woli, niezależnie od trzech przedmiotów obowiązkowych. Naturalnie najbardziej zainteresowani będą nim uczniowie:

• klas i szkół o profilu artystycznym lub tanecznym (np. szkół baletowych, ognisk i szkół artystycznych z rozszerzonym programem tańca),
• osoby planujące studia związane z choreografią, teorią tańca, wiedzą o teatrze czy zarządzaniem kulturą, gdzie taki egzamin może mieć znaczenie rekrutacyjne,
• maturzyści, którzy przez lata trenowali taniec (balet, taniec współczesny, taniec towarzyski) i mają już wyrobioną wrażliwość na analizę ruchu, kompozycji i stylu — dla nich część praktyczna nauki (rozpoznawanie stylów i technik na podstawie nagrań) może być naturalnym rozszerzeniem dotychczasowego doświadczenia.

Ponieważ to przedmiot dodatkowy, wynik z niego nie decyduje o zdaniu matury — liczy się wyłącznie do rekrutacji na studia (w zakresie, w jakim dana uczelnia go uwzględnia). Szczegóły punktacji i zasad oceniania znajdziesz w artykule Ile punktów można zdobyć na maturze z historii tańca?