Ile punktów można zdobyć na maturze z historii tańca? Zasady oceniania

Historia tańca to nowy przedmiot maturalny — pierwszy egzamin odbędzie się w roku szkolnym 2026/2027. Skoro nie ma jeszcze żadnego realnego arkusza z poprzednich sesji, jedynym pewnym źródłem wiedzy o punktacji jest Informator o egzaminie maturalnym z historii tańca opublikowany przez CKE. W tym artykule rozkładamy dokładnie: ile punktów można zdobyć, jak dzielą się one między część testową i wypracowanie oraz — najważniejsze — jak dokładnie oceniane jest wypracowanie, bo tam kryją się najbardziej szczegółowe zasady.

Maksymalna liczba punktów

Na maturze z historii tańca do zdobycia jest łącznie 50 punktów, podzielonych na dwie części arkusza:

Arkusz zawiera od 15 do 25 zadań (pojedynczych albo w wiązkach 2–4 zadań osadzonych we wspólnym kontekście — epoce, stylu, artyście, dziele lub materiale źródłowym). Ponieważ historia tańca to przedmiot dodatkowy, wynik z niej nie decyduje o zdaniu matury — liczy się wyłącznie do rekrutacji na studia, w zakresie, w jakim uwzględnia go dana uczelnia. Nie obowiązuje tu więc próg 30%, jak przy przedmiotach obowiązkowych — wystarczy do egzaminu przystąpić.

Jak oceniane są zadania zamknięte

Zadania zamknięte (wyboru wielokrotnego, typu prawda–fałsz, na dobieranie) są oceniane według jednej z dwóch skal, w zależności od maksymalnej liczby punktów za dane zadanie:

• 1 pkt — odpowiedź poprawna; 0 pkt — odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.
• albo: 2 pkt — odpowiedź całkowicie poprawna; 1 pkt — odpowiedź częściowo poprawna lub niepełna; 0 pkt — odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.

Jak oceniane są zadania otwarte (krótka odpowiedź, luka)

Za poprawne rozwiązanie zadania otwartego krótkiej odpowiedzi lub z luką można otrzymać maksymalnie 1, 2, 3 albo 4 punkty — zasady oceniania są opracowywane odrębnie dla każdego zadania. Zasada ogólna: za każde poprawne rozwiązanie, inne niż przykładowe podane w informatorze, przyznaje się maksymalną liczbę punktów, o ile rozwiązanie jest merytorycznie poprawne i zgodne z poleceniem oraz warunkami zadania — czyli nie trzeba trafić dokładnie w przykładową odpowiedź z klucza, wystarczy merytorycznie poprawna własna odpowiedź.

Jak oceniane jest wypracowanie (część II, maks. 15 pkt)

To najbardziej rozbudowana część systemu oceniania w tym przedmiocie. Za napisanie wypracowania można otrzymać maksymalnie 15 punktów, rozłożonych na cztery kryteria główne:

Ważna zasada progowa: jeżeli w kryterium 1. (spełnienie formalnych warunków polecenia) egzaminator przyzna 0 punktów, we wszystkich pozostałych kryteriach również przyznaje się 0 punktów. To kryterium działa więc jak brama — trzeba je „otworzyć", żeby cokolwiek innego w wypracowaniu mogło zostać ocenione.

Kryterium 1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (0–1 pkt)

Egzaminator sprawdza dwie rzeczy: czy w pracy omówiono przynajmniej jeden, merytorycznie poprawny przykład dzieła tanecznego (stylu, działalności artystycznej choreografów lub tancerzy, zjawiska artystycznego) oraz czy wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu. 1 punkt dostajesz, gdy oba warunki są spełnione łącznie. 0 punktów — gdy któryś warunek nie jest spełniony, albo gdy wypracowanie napisane jest w formie planu czy w punktach (a nie jako spójna wypowiedź).

Odwołanie do dzieła tanecznego liczy się jako spełniające warunek, jeśli przynajmniej jedno zdanie o danym przykładzie ma charakter analityczny, a nie tylko informacyjny.

Kryterium 2. Wartość merytoryczna (0–10 pkt)

To kryterium waży najwięcej — aż 10 z 15 punktów całego wypracowania. Egzaminator ocenia, czy zdający wykazał się znajomością tematu, omówił przykłady dzieł tanecznych zgodne z tematem i poprawne merytorycznie, oraz czy odniósł się do problemu z tematu i wyciągnął poprawne wnioski. Skala jest jedenastostopniowa (0–10 pkt), a jej krańce wyglądają tak:

• 10 pkt — pełne opracowanie tematu, wnikliwy opis i wnikliwa analiza dzieł tanecznych ze znajomością kontekstów i datowań, brak błędów rzeczowych, zakończenie z wnioskami wynikającymi z toku wypowiedzi.
• 8 pkt — pełne opracowanie tematu, poprawny (ale nie „wnikliwy") opis i analiza, nieliczne drobne błędy rzeczowe.
• 5 pkt — częściowe opracowanie tematu, powierzchowny opis i analiza, nieliczne błędy rzeczowe, uproszczone wnioski.
• 2 pkt — próba niepełnego opracowania tematu, podjęta próba opisu i analizy, liczne błędy rzeczowe, brak wnioskowania.
• 0 pkt — brak jakichkolwiek poprawnych merytorycznie informacji związanych z tematem, albo brak podjęcia próby formułowania wypowiedzi.

CKE precyzuje też, czym jest błąd rzeczowy: świadczy o nieznajomości dzieł tanecznych (co do treści lub autorstwa), o niepoprawnej interpretacji dzieł tanecznych albo o niepoprawnym rozumieniu/zastosowaniu terminologii tanecznej. Drobny błąd rzeczowy to taki, który nie uniemożliwia rozpoznania przywołanego przykładu — np. nieznaczna pomyłka w datowaniu, nieprecyzyjny opis czy drobny błąd w tytule dzieła.

Kryterium 3. Terminologia (0–2 pkt)

Egzaminator ocenia, czy zdający posługuje się terminologią z dziedziny tańca (nazwy technik i ich elementów, stylów, kierunków tanecznych, nazewnictwo elementów dzieła tanecznego) i czy stosuje ją we właściwym kontekście.

• 2 pkt — bogata i różnorodna terminologia; zgodnie z wyjaśnieniami CKE, żeby dostać maksimum, trzeba posłużyć się przynajmniej 4 terminami z dziedziny tańca, bez żadnych błędów terminologicznych.
• 1 pkt — ograniczona umiejętność posługiwania się terminologią lub drobne błędy w jej stosowaniu; wystarczą przynajmniej 2 terminy, bez rażących błędów.
• 0 pkt — nieznajomość lub błędne posługiwanie się terminologią z dziedziny tańca.

Kryterium 4. Kompozycja i język (0–2 pkt)

Egzaminator ocenia, czy kompozycja wypowiedzi jest poprawna (trójdzielna, proporcjonalna) i czy język jest poprawny.

• 2 pkt — trójdzielna, proporcjonalna kompozycja; praca napisana w pełni komunikatywnym językiem, nie więcej niż 3 błędy językowe.
• 1 pkt — zaburzona kompozycja i/lub praca napisana w większości komunikatywnym językiem, z 4–8 błędami językowymi.
• 0 pkt — elementy treściowe niezorganizowane, albo więcej niż 8 błędów językowych.

Dodatkowe zasady, o których warto wiedzieć

• Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna, egzaminator oceni ją na 0 pkt.
• Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. sam wstęp), egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
• Jeżeli wypowiedź ma mniej niż 300 wyrazów (czyli nie spełnia formalnego wymogu minimalnej długości), jest oceniana wyłącznie w kryteriach 1. i 2. (spełnienie formalnych warunków polecenia oraz wartość merytoryczna) — w kryteriach 3. i 4. egzaminator przyzna wtedy 0 punktów.
• Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie — np. zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, z zadania w arkuszu, z innego źródła (w tym internetowego) albo jest przepisana od innego zdającego — egzamin z historii tańca zostanie unieważniony.
• Wypowiedzi obraźliwe, wulgarne lub propagujące postępowanie niezgodne z prawem skutkują indywidualną decyzją komisji — może to oznaczać nieprzyznanie punktów za styl i język albo brak oceny całej wypowiedzi.

Dlaczego historia tańca liczy się do rekrutacji, a nie do zdania matury

Historia tańca jest przedmiotem dodatkowym — podobnie jak np. matematyka na poziomie rozszerzonym wybrana dodatkowo, czy historia sztuki. Oznacza to, że:

• do egzaminu przystępujesz z własnej woli, niezależnie od trzech przedmiotów obowiązkowych (język polski, matematyka, język obcy),
• wynik z historii tańca nie musi przekroczyć żadnego progu procentowego, żeby matura została uznana za zdaną — samo przystąpienie do egzaminu wystarczy w tym zakresie,
• wynik procentowy (punkty zdobyte podzielone przez 50, razy 100%) ma znaczenie dopiero na etapie rekrutacji na studia — to, czy i jak dana uczelnia uwzględnia wynik z historii tańca w postępowaniu rekrutacyjnym, zależy od konkretnego kierunku i uczelni, nie od CKE.

FAQ

Czy trzeba zdobyć minimalną liczbę punktów, żeby zdać maturę z historii tańca? Nie — to przedmiot dodatkowy, więc nie obowiązuje próg zdawalności. Wystarczy do egzaminu przystąpić; wynik procentowy liczy się do rekrutacji na studia, nie do zdania matury.

Czy za niedokończone wypracowanie można dostać jakiekolwiek punkty? Tak, o ile spełnia formalne warunki polecenia (kryterium 1.) — wtedy oceniana jest też wartość merytoryczna tego, co zostało napisane. Zero punktów w kryterium 1. automatycznie oznacza zero we wszystkich pozostałych kryteriach.

Ile terminów fachowych trzeba użyć w wypracowaniu, żeby dostać maksimum punktów za terminologię? Zgodnie z wyjaśnieniami CKE — przynajmniej 4 poprawnie zastosowane terminy z dziedziny tańca, bez błędów terminologicznych, dają maksymalne 2 punkty w tym kryterium. Za 2 terminy bez rażących błędów można dostać 1 punkt.

Co się stanie, jeśli wypracowanie ma mniej niż 300 wyrazów? Nie zostanie ocenione w kryteriach terminologii i kompozycji/języka — w tych dwóch kryteriach dostaniesz automatycznie 0 punktów. Oceniane będą tylko kryteria 1. i 2.

Źródła

1. 1Informator o egzaminie maturalnym z historii tańca od roku szkolnego 2026/2027, Centralna Komisja Egzaminacyjna, Warszawa 2026 — s. 7 (opis arkusza, punktacja części I i II), s. 8–13 (zasady oceniania zadań zamkniętych, otwartych i wypracowania, w tym pełne kryteria 1–4 i wyjaśnienia CKE), s. 66–68 (przykładowe, w pełni ocenione wypracowanie wykorzystane jako ilustracja mechanizmu przyznawania punktów). Plik źródłowy: materialy-zrodlowe/historia-tanca/informator.txt (ekstrakcja tekstowa z Informator_EM2026_historia_tanca.pdf).